نپتون

در حالى كه كشف اورانوس با تلسكوپ به طور تصادفى صورت گرفت ، ولى كشف نپتون اين گونه نبود . دو شخص به نام هاى اوربين لوورير اهل فرانسه ، و جان كاوچ آدامز اهل انگليس ، به طور مستقل از يكديگر محاسبه كردند كه در آن سوى اورانوس بايد سياره ديگرى وجود داشته باشد . بعد از تحقيقى مختصر توسط ستاره شناس آلمانى به نام يوهان گاله و دستيارش هنريش دآرست در سال 1846 اين سياره تقريبا در مكانى كشف گرديد كه لوورير و آدامز پيش بينى كرده بودند

نپتون دورترين سياره غول پيكر است . قطر آن 48400كيلو متر ( 30000مايل ) است و 165 سال زمينى طول مى كشد تا يك بار به دور خورشيد بگردد . نپتون در هر 5/18 ساعت يك بار حول محورش مى چرخد

در باره سطح پوشيده از ابر و نيز دو قمر آن اطلاع كمى داريم . به خصوص در مورد وجود سيستم حلقه هاى ضعيف در اطراف آن شبيه اورانوس در آينده به كمك فضا كاوهاى ويجر آگاهى بيشترى كسب خواهيم كرد . شما نيز مى توانيد به كمك تلسكوپ تجربه مهيجى از كشف نپتون را داشته باشيد . يعنى درست مانند آنچه گاله و دارست در 1846 انجام دادند . وسايل لازم براى اين كار عبارتند از  يك نقشه مفصل آسمان كه شامل ستارگان كم نور و حاوى اطلاعات روز آمد درباره مكان دقيق نپتون باشد و بعلاوه يك تلسكوپ كوچك ، تلسكوپى كه براى تصوير كردن خورشيد بكار مى رود براى اين كار كافى است

                        پايان