عطارد 

عطارد نزديكترين سياره شناخته شده به خورشيد است اين سياره هر 88 روز يك بار به دور خورشيد مى گردد عطارد سياره كوچكى است و قطر آن برابر با 4880 كيلومتر ( 3025 مايل ) است چون هميشه در زندگى خورشيد قرار دارد ، پيدا كردن آن با چشم غير مسلح مشكل است بهترين موقع براى مشاهده عطارد قبل از سپيده دم يا بلافاصله بعد از غروب خورشيد است عطارد در اين مواقع در مكان مناسبى از مدار خود قرار مى گيرد در مقايسه با زمين عطارد خيلى آهسته حول محور خود مى چرخد يك بار چرخش آن 59 روز زمينى طول مى كشد 

قبل از رسيدن سفينه هاى بدون سر نشين مارينر آمريكايى در سالهاى 1974 و 1975 به عطارد ، در باره سطح اين سياره اطلاعات اندكى داشتيم عكسهاى ارسال شده از آن به زمين نشان مى دهند كه سطح اين سياره درست مثل ماه زمين پر از حفره است

همچنين مثل ماه زمين ، عطارد فاقد جوّ است و دنياى مرده اى است  امروز، ستاره شناسان بر اين باورند كه همه سيارات داخلى ، از جمله زمين ، در مراحل اوليّه پيدايش خود به سختى مورد اصابت اجسام سيارك مانند قرار گرفته اند و گودالهايى در آنها ايجاد شده است بجز چند مورد ، عمل فرسايش در طى اعصار زمين شناسى اكثر آثار اين پديده را روى زمين از بين برده است

عطارد به قدرى به خورشيد نزديك است كه سطح آن به هنگام روز مانند يك كوره حرارتى داغ است ، به طورى كه سرب در آن ذوب مى شود و چوب آتش مى گيرد  در مقابل ، دماى شب آن تا -175 درجه سانتيگراد نيز پايين مى آيد اين دما از هر دماى طبيعى موجود در سطح زمين كمتر است

عكسهاى سيماى آبله گون عطارد نشان مى دهند كه اين سياره پر تگاههاى تند بسيار بزرگى دارد كه طول آنها از 500 كيلومتر ( 300 مايل ) و ارتفاع آنها نيز از 4 كيلو متر ( 5/2  مايل ) تجاوز مى كند اين پرتگاهها به طور يكسان در نواحى كوهستانى و منطقه گودالهاى عطارد پخش شده اند  آنها احتمالا وقتى كه سطح عطارد در حال انقباض بود ايجاد شده اند